هشدار! کد دستوری رومینگ بین الملل را به جای بسته اینترنت بین الملل نگیرید

وقتی پزشکان، وکلا، اساتید دانشگاه، خبرنگاران و اقشاری خاص می‌توانند با اینترنتِ بدون فیلتر با جهان آزاد در ارتباط باشند، گویا سیاست‌گذار با خود گفته است: «ما به این چند صنف اعتماد داریم، بقیه هنوز به بلوغ نرسیده‌اند.»

قرار است از این به بعد، میزانِ «بصیرتِ دیجیتال» افراد را با مدرک تحصیلی، جواز کسب و یا پول داخل حساب‌بانکیشان بسنجند. یعنی اگر شما جراح مغز و اعصاب باشید، لابد آن‌قدر می‌فهمید که در یوتیوب سراغ محتوای «بد» نروید، اما اگر یک کارگر ساختمانی یا راننده تاکسی باشید، به‌محض دیدن گوگل، راه کج می‌کنید و بنیان‌های مملکت را به باد می‌دهید.

این طبقه‌بندی، جامعه را به چند لایه تقسیم می‌کند؛ ابتدا لایه سفید است، کسانی بی هیچ هزینه‌ای به اینترنت بدون فیلتر دسترسی دارند و بعد لایه پرو که با پول به آن دسترسی دارند؛ احتمالا هردو هم به نظر مسئولین فهمِ دیجیتال دارند و می‌توانند از هوش مصنوعی و جریان آزاد اطلاعات برای ارتقای خود استفاده کنند.

ام وی ام مدیران
لایه آخر، اما لایه عمومی جامعه است، قشر ضعیف و کارگری که گویا قرار است فقط در محیط ایزوله اینترنت ملی چرخ بزنند تا مبادا دچار لغزش شوند.

هزاران سوال بی‌پاسخ هم داریم؛ آیا یک مکانیک حق ندارد برای آموزش تعمیر دستگاهش یوتیوب ببیند؟ یا یک کشاورز نمی‌تواند برای پیش‌بینی دقیق‌تر هوا از ابزار‌های هوش مصنوعی استفاده کند؟ اینها لازم نیست بدانند؟ فقط باید کار کنند؟

پاسخ را نمی‌دانیم، اما هرچه که هست، خداکند «نظام ارباب‌رعیتی دیجیتال» گلوی اینترنت ما را نگیرد.
تاييد بشه سيتنا