۶۲ روز بدون اینترنت؛ خطی که مثل زندگی‌مان کش می‌آید

در نمودار نت‌بلاکس، اینترنت ایران شبیه بیماری است که روی تخت ICU خوابیده. تا اوایل اسفند، خط سبز اتصال اینترنت مثل ضربان قلب بالا و پایین می‌رود؛ دندانه‌هایی منظم، گاهی کمی ضعیف‌تر، گاهی قوی‌تر. اما در یک لحظه، همه چیز سقوط کرده و با یک خط تقریبا صاف در نزدیکی صفر مواجه‌ایم. خطی که مثل زندگی‌مان کش آمده و خبر از به شماره افتادن نفس‌های اقتصاد، علم‌آموزی و… می‌دهد.

شصت‌ودو روز یعنی بیش از ۱۴۶۴ است که یک شبانه روز خیلی زیاد کش می‌آید. آن فروشنده‌ای که در اینستاگرام با مشتریانش در تعامل بود، آن دانشجویی که در یوتوب به دنبال یادگیری مهارت‌هایی بود که هیچگاه در دانشگاه نمی‌آموخت، آن دانش‌آموزی که ضعف مدارس را با کمک گیری از هوش مصنوعی جبران می‌کرد و آن میلیون‌ها ایرانی که برای سرگرمی به سراغ بازی یا شبکه‌های اجتماعی می‌رفتند حالا صبح‌ها را به سختی شب می‌کنند.

نت‌بلاکس در گزارشش نوشته این قطع و محدودیت‌ها فقط به اقتصاد ضربه نزده، بلکه دسترسی به دانش و آموزش را هم به شدت با مشکل مواجه کرده است. اگر اینترنت را شریان اصلی جریان دانش در قرن بیست‌ویکم بدانیم، این خط صاف روی نمودار، دقیقاً شبیه شریان مسدودی است که خون را به مغز نمی‌رساند.

جهان علم و تکنولوژی در این ۶۲ روز به کار خودش ادامه داده است. مثلا هر سال بیش از سه میلیون مقاله علمی منتشر می‌شود؛ یعنی در همین مدت، حدود نیم میلیون مقاله جدید وارد گردش دانش جهانی شده است. هر روز هم خبرهایی از پیشرفت‌های هوش مصنوعی به گوش می‌رسد، اما در ایران اوضاع جور دیگری است.

همه منتظرند نبض آموزش، اقتصاد و زندگی روزمره با اتصال اینترنت دوباره به حالت قبل بازگردد.